بندند و خوشه‌هاى انگور را از آن بياويزند . و چوب خوشه انگور كه دانه‌ها بدان آويخته است . و تاك انگور . و سر تاك بريده كه شاخه‌ها از اطراف آن رسته باشد . ونى ( vany ) و ( van ) م . ع . ونى فى الامر ( از باب ضرب ) و ونى يونى ( از باب سمع ) ونيا و ونى و ونيا ونية و ونية و ونية و وناء و وناء : مانده گرديد در آن كار و سست شد و از كار افتاد و رنج برد . قوله تعالى : وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي . و ونى عن كذا ونيا ( از باب ضرب ) : تجاوز كرد از آن و داخل نشد در آن . و ونى فى كذا : داخل شد در آن . و ونى فلانا القوم : واگذار كردند فلان را آن قوم . و ونى الكم : برچيد آستين را . و فلان لاينى يفعل كذا : فلان پيوسته چنين مىكند . ونى ( van ) ا . ع . ماندگى و رنج بردگى و خستگى و ضعف و سستى . ونى ( voniyy ) م . ع . ونى ونيا و ونى و ونيا . ر . ونى ( vany ) و ( van ) . ونية ( vanyat ) ا . ع . مرواريد . و رشته مرواريد . و جوال . و نام موضعى . ونية ( vanyat ) و ( venyat ) ا . ع . ضعف و سستى . يق : افعل ذلك بلاونية . و كذلك : بلاونية . ونية ( vanyat ) و ( venyat ) م . ع . ونى ونيا و ونى و ونية و ونية . ر . ونى ( vany ) و ( van ) . ونيزد ( vanizad ) و ونيژد ( vanijad ) ا . پ . صمغ درخت ون . و نيم ( vanim ) ا . ع . پيخال مگس . و نيم ( vanim ) م . ع . ونم ونما و ونيما . ر . ونم . وو ( vav ) ا . ع . حرف واو . ووا ( vav ) ا . پ . فال نيك و خجسته . وؤرة ( vo'rat ) ا . ع . آتش و آتشدان . ج : وار واور . وؤل ( vo'ul ) م . ع . وال وألا و وؤلا و وئيلا . ر . وأل . وه ( vah ) پ . كلمه تحسين كه در وقت انتعاش طبع و تعجب و نيز در افسوس استعمال كنند . وه ( vahh ) ا . ع . حزن و اندوه . و وه من هذاوه اى اف اف . وهاب ( vahh b ) ا . ع . از اسمهاى خداوند تبارك و تعالى . وهاب ( vahh b ) و وهابة ( vahh bat ) ص . ع . نيك بخشنده ، و التاء للمبالغة . وهابى ( vahh bi ) ا . پ . گروهى از مسلمانان كه پيروى مىكنند مذهب شيخ عبد الوهاب را و اين شيخ از اهالى نجد بود و در فقه و احكام طريقه حنبلى داشت در اواخر مائه دوازدهم و اوائل مائه سيزدهم هجرى ظاهر شده و مقنن قانون و مذهبى گرديد كه آن را مذهب وهابى گويند و همه فرق اسلام را از سنى و شيعه مشرك و كافر و در زمره عبده اصنام مىداند و توقير و تعظيم قبر مطهر سيد رسل صلى اللّه عليه و آله و ساير قبور مطهره را بدعت و در انجاح مطالب دنيوى و اخروى توسل به آنها را نوعى از بت‌پرستى مىگويد و تمام مسلمين را غير از متابعان خود مشرك و واجب القتل مىداند و اكنون مذهب وى در نجد و احسا و قطيف و بر عمان شيوع دارد . وهابيت ( vahh biyyat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بخشندگى . وهابيه ( vahh biyye ) ا . پ . گروه وهابى . وهاج ( vahh j ) ص . ع . سوزان و افروزان . وهاد ( veh d ) ع . ج . وهدة . وهازة ( veh zat ) ا . ع . رفتار زن بسيار با شرم و حيا . وهاس ( vahh s ) ا . ع . شير بيشه . و از اعلام است . وهاص ( vahh s ) ص . ع . بسيار عطا كننده . وهاط ( veh t ) ع . ج . وهطة . وهافة ( vah fat ) و ( veh fat ) ا . ع . خدمتگارى كليسيا . وهافة ( vah fat ) م . ع . وهف وهفا و وهافة . ر . وهف . وهام ( vahh m ) ص . پ . مأخوذ از تازى - بدگمان . وهب ( vahb ) م . ع . واهبه مواهبة فوهبه يهبه وهبا ( از باب فتح ) فوهبه يهبه ( از باب حسب ) : نبرد كرد او را در بخشش پس غالب آمد بر آن و چيره شد آن را . وهب ( vahb ) و ( vahab ) ا . ع . از اعلام است . وهب ( vhab ) و ( vahab ) م . ع . وهب الشئ و وهب لزيد مالا وهبا و وهبا وهبة و موهبا و موهبة و وهبانا ( از باب فتح ) : داد آن چيز را بدون عوض و بخشيد و بخشيد مال را بزيد . قوله تعالى : يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ ، و لا يقال وهبتك مالا اگر چه فقها مىگويند . و مىگويند وهب در اينجا به معناى جعل مىباشد و بدين جهت است